همدم و ياريم

زير اين گنبد مينايي خاك

جز دلي نازك و پاك

هيچ نداريم....

                                   دلكم،گاهگداري

                                   به نگاهي

                                   بفريبد منو

                                   عقلم زندش،هي!

                                                             به كجايي؟

تويي كه ساده دلي

نيست برايت

به ابد

پشت و پناهي.......

                                  دلكم،غصه نخور

                                 من و تنهايي و شب

                                 هر سه به هم

                                                                        پشت و پناهيم.

 بعد از وقفه ای شاید طولانی،یه شعر تازه گفتم(البته اگه بشه بهش شعر گفت بهش)

من اینجا دوست های خوبی دارم

از همتون واسه تشویق هاتون سپاسگزارم شدییییییید

                   یاد می آرد تمام خاطراتش را

                   آن شرارت های نابش را

                   رد پای خنده هایش را

      بی صدا

                  اندیشه هایش را........

می گریزد در پناه سایه ای تک رنگ

می نشیند در حضور مرگ

چشم در چشمش                       نهفته راز ،در گنجینه ای از سنگ

                   می نهد لب بر لبش

                    نرم نرمک،می دهد جان

                                                      بی رمق

                                                                  عاری

                                                                          بدون ننگ!

                        غوطه ور در شب تار

                                                      می رود تا ته سال

و من اندیشه کنان،غرق این افکارم

             گاه می اندیشم به طراوت،به طلوع

                           می زنم گام بلند،می پرم از سر مرگ

لحظه ای بعد دگر باره فرو رفته به غم

               شاید افسوس کنان 

                             همچنان آهن سرد..........

              در فراسوی زمان

                              غرق این افکارم!!!!

سحر............

آسمون صاف و ستاره ها به خوبی پیدا.........

دستت رو که دراز کنی یه عالمه ستاره ریز و درشت تو مشتته!

ستاره من اون آبیست.زیاد بزرگ و روشن نیست،ولی تنهاست و منحصر به فرد.

رو به جنوب که باستی سمت راست،کنار سحابی جبار یه ستاره آبیه کوچولو داره سو سو میزنه.

فکر کنم زبون ما رو بلد نیست،آخه هر چی باهاش حرف می زنم جوابی نمیده!!!!

شاید خیلی دوره،شایدم مرده.........................

منم و همین تک ستاره!

چاره چیه مرده یا زنده مال منه!!!!!!

شلوغیه آسمون سر در گمم کرده............

                                            روحم آشفته است

                                                                  خونه کدووم طرفه؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ملوس رو بغل کردم و به پهلو خوابیدم،حضور کسی رو توی اتاق حس میکنم،اما کسی نیست!!!!

اما من صدای نفس هاش رو میشنوم،دوباره نگاه می کنم.........یه مرد بلند قد و چهار شونه تو درگاه ایستاده!!!!!!

چه طور آمده تو!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟

صورتش رو نمی بینم،لباسش تیرست،دارم ازش می ترسم،میاد سمتم،می خوام فریاد بکشم و بابام رو صدا کنم.....

نمیشه!صدا تو گلوم مرده و لبهام از هم باز نمیشن!!!!!

قلبم داره از سینم بیرون میزنه........

خودم رو عقب می کشم اوون جلو تر میاد!

بازوم رو می گیره،می خوام جیغ بکشم که یه هو.........

انگار یه پارچ آب سرد ریختن رو تنم.نفسم به شمارش افتاده......

دیگه بیدارم،اینجا امنه...........

هوشنگ خان من

رفیق گرمابه و گلستانم

همبازیه شیطون بلا............

الی غصه می خوره تو رو اینجوری داغون وپاشون میبینه....

هوشنگ خان یه نگاهم بکن.......

دلت نمی خواد نازت کنم؟باره آخره ها

دیگه دستت بهم نمیرسه هاااااااااا

دلت واسم تنگ میشه هااااااا

آشتی یار غارم آشتی........

دورش می چرخم،جدا شدن ازش خیلی سخته.....

ای بابا اینا چرا تنهامون نمی ذارن؟!!!؟لااقل وایه یه وداع عاشقانه!!!!!!!!!

غصه ناکم شدید،دستم رو می کشم رو بدنه داغونش و یه هو دل میکنم

سوئیچ رو می ذارم کف دست آقاهه،مراقب باشین ترمزش یه کم دیر می گیره.

قیافه آقاهه رو!!!!!!!!!!!!!!!چه قدر جا خورده!!!!!!!!

چیه؟!دیوونه ندیدی؟

کافیه زبونشون رو بلد باشی، اوونوقت چه رازایی رو که واست فاش نمی کنن.....

زود باش،فرصت کمه،الان باد میاد این تیکه رو می بره با خودش.

این ابر میگه:یه جایی یه دختری تو باید و نباید،رفتن و موندن گیر کرده.....

میگه:شوونه هاش واسه این همه فکر جور و واجور خیلی نحیفه........

میگه:توو یه بن بست ایستاده و آرووم آرووم به خودش رو دلداری میده......

میگه:هم از مرگ می ترسه،هم از زندگی.......

میگه:خسته شده بس که ادای آدمهای خوشحال رو در آورده.......

میگه:سالها به عقربه ها خیره میشه و وقتی به خودش میاد فقط چند ثانیه گذشته.......

میگه:طفلی فکر میکنه که از درون خالی شده.......

میگه:...................

ااااااااااااااا

مگه نگفتم تند باش!دیدی رد شد آخرشو نفهمیدیم!!!!!

جدایی از صمیم دل

اینکه با تو باشم و با من نباشی

  وبا هم نباشیم

                         جدایی همین است.

اینکه یک خانه ما را در بر گیرد

اما یک ستاره ما را در خود جای ندهد

       جدایی همین است.

اینکه قلبم اتاقی شد

خاموش کننده صداها با دیوار های مضاعف

                 و تو آِنرا به چشم نبینی

                           جدایی همین است.

اینکه در درون جسمت تو را جستجو کنم

و آوایت را در درون سخنانت جستجو کنم

و ضربان نبضت را در میان دستت جستجو کنم

                                 جدایی همین است!!!!!!!!!!